Kerken & Religie

De Torekens

Dit refugehuis van de Oratorianen van Scherpenheuvel dateert van 1628. Het vierzijdig hoofdgebouw heeft een tentdak en werd later verhoogd. De baksteenbouw werd verrijkt met zandsteen, zowel voor de hoekstenen als voor de omlijstingen van de kruisvensters. Aanpalend zie je een torentje met een ingesnoerde spits en peerbekroning. Het veelhoekig paviljoentje met leien dakbedekking is voorzien van een lantaarn.

De originele gebouwen werden gedeeltelijk vernield door brand. In 1939 werd een nieuwe vleugel bijgebouwd aan de nog bestaande kapel, sacristie en bovenliggende kamers.

Oratorianen

Aan het begin van de zestiende eeuw kwamen priesters onder leiding van Philippi Neri regelmatig samen in een oratorium, een bidkapel. Deze priesters kregen daarom de naam oratorianen (bidders). Zij verspreidden zich in de zeventiende en achttiende eeuw over Europa. Het waren seculiere groepen die onafhankelijk van elkaar werkten en niet gebonden waren door een regel.

Deze integere, goed opgeleide priesters droegen de beginselen van het Concilie van Trente uit. Zij hielden zich voornamelijk bezig met het onderwijs en de opvoeding van jongeren. In 1575 worden de Oratorianen officieel erkend door paus Gregorius XIII. Tijdens de Franse revolutie werden de Oratorianen uit België verjaagd en keerden nooit meer terug. Ze zijn werkzaam geweest in Scherpenheuvel, Leuven, Mechelen, Oostende, Temse en Sint-Niklaas.