Ezeldijkmolen

Deze watermolen is een van de vele bouwwerken van de prinsen van Oranje-Nassau. Hij kwam in de plaats van een eerdere molen en werd voltooid in 1553. Het gebouw heeft een typische Vlaamse renaissance stijl en is opgesteld als een kruis. De trapgevels zijn opgetrokken in rode baksteen en witte zandsteen.

De molen bleef in werking tot 1946. Daarna deed hij dienst als sluis van de Demer totdat deze werd omgeleid rond de stad. Tijdens het openleggen van de Demer in september 2012, werd een oud sluizencomplex ontdekt dat de waterregeling voor de molen regelde. De Ezeldijkmolen dankt zijn naam aan de ezels die vroeger op de dijk van de Demer wandelden om schors aan te leveren. Deze schors ging erna naar de Diestse huidevetters.

Functie

De molen met drie waterraderen had een dubbele functie. Hij werd gebruikt als schors- en als graanmolen. Beide delen werden dikwijls aan afzonderlijke personen verpacht en hadden ieder hun eigen in- en uitgang. De noordkant van het gebouw werd gebruikt als schorsmolen. Binnenin scheidde een dikke muur de schors- van de graanmolen. De graanmolen bestond dan weer uit drie afzonderlijke delen: een korenmolen, een moutmolen en een boekwei- of creupelmolen.