't Dambord

Dit prachtig, oud hoekhuis in hout- en leembouw stamt uit de vijftiende en zestiende eeuw. De benedenverdieping is vandaag van steen. Typerend zijn de uitspringende verdiepingen, die op geprofileerde kraagstukken van hout steunen. Beneden zijn de kruiskozijnen van natuursteen, die bovenaan zijn van hout. Het was oorspronkelijk één groot gebouw maar in de loop van de tijd zijn er verschillende huizen van gemaakt.

Vakwerkbouw

De traditionele vakwerkbouw was een bouwmethode waarbij een houten skelet opgetrokken werd op een (ijzerzand)stenen fundering. De ruimte tussen de balken werd opgevuld met een vlechtwerk van dunne latten en het geheel werd bestreken met leem. Enkel de gewelfde kelders, de haarden en de schoorstenen waren uit steen. De daken waren bedekt met stro. In de volksmond worden deze huizen ‘lemen huizen’ genoemd, maar dit is een foute benaming. Het zijn houten structuren met gevlochten en geleemde wanden.

Gemoef

De naam Dambord verwijst naar een ingewerkte afbeelding in dambordvorm boven de deur. Het huis staat ook bekend onder de bijnaam ‘Het Gemoef’. Moefen betekent pruilen, mokken, nors of zuur kijken. In dit huis woonde ooit beenhouwer Beken. Zijn vrouw bediende de klanten in de winkel. Zij was nogal nors en zuur en had dus een zuur moef.